Güncel

Çelik Tencere Çıktı Kalaycıların İşleri Bozuldu 30/06/2010

Malkara’da Hacıevhat Mahallesi Erenler Bölgesi’nde yaşayan yaklaşık 30 hanelik Kalaycı grubunun dertleri çok… Kalaycıların, en büyük sıkıntısı ise geleneksel meslekleri değerini yitirdikten sonra işsizlik sorunu ile karşı karşıya gelmeleri.

Hemen hepsi Hacıevhat Mahallesi'ndeki yan yana dizili küçük evlerinde yaşayan Kalaycıların ataları, Selanik'in Drama Bölgesi’nden Türkiye'ye gelmişler. Çelik tencerelerin ortaya çıkması ve bunların seri üretime geçmesinin ardından geleneksel meslekleri olan kalaycılığın toplumdan rağbet görmemeye başlaması, bu zanaatkâr ve çalışkan insanları çok zor durumda bırakmış. En önemli problemleri olan işsizliğin aralarında yaygınlaşmasının en temel nedeninin bu durum olduğunu belirten Kalaycılar, şimdi ise zanaatkarlık yıllarının özlemleri içerisinde geçici veya mevsimlik işlerle uğraşmaktalar.

Kışın harfiyat kamyonlarına çevredeki ocaklardan çıkarılan kömür yüklenirken kullanılan kepçenin ağzından dökülen küçük kömür parçalarını ihtiyaç sahibi insanlara satarak geçimlerini sağlıyorlar. Yazları ise büyük bölümü köylerin yakınında çadır kurarak tarım işçisi olarak çalışıyorlar. Bir bölümü yazları Şarköy'e geçiyor ve oradaki akrabaları ile kır hamallığı yaparak geçimlerini temin ediyorlar. Malkaralı kalaycılar mevcut mesleklerinden mutlu değiller. Geçmişte kalaycılık yaparken daha çok kazandıklarını ifade ediyorlar. Hemen hepsi eğer mümkün olabilse geleneksel mesleklerine devam etmek isteyeceklerini belirtiyorlar.

Kalaycılar, geleneksel seyahat araçları olan at arabalarını artık tercih etmiyorlar. Taşıma amacıyla 4 teker üzerinde su motoru bulunan ve açık kasalı patpat arabaları ile seyahat ediyorlar. Çalışmak amacıyla gittiklere her yere emektar patpatlar götürüyor Kalaycıları.

Kalaycılar dertli, çekinerek de olsa sorunlarını dile getiren bu güzel insanlar sorunlarına çözüm bulunması umudunu taşıyorlar. Kalaycı kadınları sık sık sosyal yardımlardan istifa edemediklerini belirterek, bütün çabalarına rağmen mevcut sorunlarını kendilerinin çözemediği ve yetkililerin kendilerine yardım eli uzatmasını beklediklerini vurguluyorlar. Gerçekten de kadınıyla erkeğiyle, genciyle yaşlısıyla ekmek kavgasında seferber olmuş bu insanların güç koşullarda yaşadığını görmemek mümkün değil.

Çocukların önemli bir bölümü ilkokulu tamamlayamamış durumda… Durum genç kuşakta böyle olunca yetişkinler arasında da okuma yazma oranının düşüklüğü şaşırtıcı olmuyor. Bir yandan işsizlik, bir yandan eğitime ulaşamama, bir yandan da çevre topluluklarla diyalog eksikliğinin neticesinde Kalaycılar kendilerini yabancı ve toplumdan soyutlanmış hissediyorlar. Mahalle sakinlerinin küçük bir bölümü farklı toplum kesimleri ile ilişki kurabilirken, Malkaralı kalaycıların büyük bölümünün hayatları aileleri ile birlikte geçiyor. Aileleri ile yaşıyor ve çalışıyorlar.

En büyük beklentileri komşuları ile huzur içerisinde birlikte yaşamak ve her şeyden önemlisi binlerce yıl atalarının geçimlerini temin ettikleri geleneksel meslekleri kalaycılığın yitirilmesi ile içine düştükleri işsizlik probleminden kurtulabilmek. Kalaycı kardeşlerimiz bir yandan kıt kanaat da olsa geçindikleri geçici işlerde çalışmaya devam ederken öbür taraftan kendilerine bir dost elinin uzanmasını bekliyorlar.

Kaynak: Cingeneyiz Tekirdağ